Kontynent z lasem na +
Wiele danych o leśnictwie, również tym zagranicznym, zbiera Główny Urząd Statystyczny i co roku publikuje w zbiorczym opracowaniu pod nazwą Rocznik Statystyczny Leśnictwa (w skrócie GUS Leśnictwo). Opracowanie to jest również dostępne na stronie BDL (Nawigator>Publikacje>GUS Leśnictwo).
Lasy państwowe w Polsce zajmują obszar ponad 80 procent wszystkich rodzimych lasów. Taka proporcja lasu publicznego do prywatnego jest w Europie rzadkością, co czyni polski model indywidulanym pod wieloma względami. Trudno też porównać polskie drzewostany to tych zagranicznych, które również mają własne uwarunkowania, co rzutuje na sposób zarządzania nimi i ochrony.
Jak rozwijają się zasoby leśne w Polsce? Jaka jest tendencja? Czy lasów przybywa, czy ubywa? Zacząć należy te rozważania od informacji, jak szybko rosną lasy w Polsce. Z inwentaryzacji wynika, że co roku na 1 ha lasu przyrasta około 9 m3 drewna. Dane te pozwalają zaplanować w długoletnich planach (PUL i UPUL) skalę pozyskania drewna, która obecnie wynosi około 6 m3 na ha. Różnica między tymi dwoma wartościami ma znaczenie. Mimo, że powierzchnia lasu co roku nie zwiększa się znacząco, to lasu wciąż przybywa. Zapewnia to roczny przyrost, który niwelowany jest pozyskaniem, w optymalny sposób.
Lasy w tej części Europy i tej strefie klimatyczno-geograficznej są najmniej zniekształconą formacją przyrodniczą. Stanowią ważny czynnik równowagi ekologicznej. Są jednocześnie formą użytkowania gruntów, która zapewnia produkcję biologiczną przedstawiającą wartość rynkową, dobrem ogólnospołecznym, kształtującym jakość życia człowieka.
Stan lasów w Polsce na tle krajów europejskich oraz innych części świata można zobrazować poprzez mierzalne parametry w kontekście gospodarczym, jak pozyskanie drewna, zasoby drzewne, import i eksport oraz środowiskowym, jak stan i zagrożenie środowiska leśnego, uszkodzenia lasów, pożary.
Ograniczona dostępność aktualnych danych wynika z różnej częstotliwości i zakresu przeprowadzania inwentaryzacji w poszczególnych krajach. Prezentowane dane statystyczne mogą różnić się od danych krajowych. Rozbieżności wynikają m.in. z zastosowania międzynarodowych definicji UNECE/FAO, stworzonych na potrzeby wszystkich państw, które niejednokrotnie nie pokrywają się z zakresem definicji krajowych. W większości przypadków organizacje międzynarodowe zestawiają dane pozyskiwane z krajowych instytucji statystycznych. Dane te mogą być publikowane w niezmienionej formie lub stanowić podstawę do wyliczania przez te organizacje innych wielkości i wskaźników. Różnice metodologiczne występujące w opracowaniach statystycznych poszczególnych krajów powodują, że prezentowane dane nie zawsze są w pełni porównywalne. Niektóre dane podane w retrospekcji różnią się od poprzednio publikowanych ze względu na weryfikację danych w aktualnych edycjach materiałów źródłowych.
Źródło: GUS, FAO