Podstawa prawna
Podstawą funkcjonowania lasów w Polsce jest Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 r., która wyznacza ogólne ramy ochrony środowiska, w tym lasów, jako dobra wspólnego. Zgodnie z art. 5 Konstytucji państwo ma obowiązek zapewniać ochronę środowiska, kierując się zasadą zrównoważonego rozwoju. Natomiast art. 74 ust. 1 i 2 wskazuje, że władze publiczne prowadzą politykę zapewniającą bezpieczeństwo ekologiczne współczesnemu i przyszłym pokoleniom oraz są zobowiązane do ochrony środowiska. Postanowienia te stanowią fundament dla kształtowania zasady trwałości lasów, rozumianej jako obowiązek ich zachowania, odpowiedzialnego użytkowania oraz odtwarzania zasobów leśnych. Na bazie tych konstytucyjnych norm rozwijane są szczegółowe regulacje, w tym ustawa o lasach, określająca zasady gospodarki leśnej, ochrony ekosystemów leśnych i zachowania ich ciągłości w długiej perspektywie.
Akty prawne regulujące problematykę lasów nie stanowiących własności państwowej można podzielić na trzy zasadnicze grupy:
a) Kodeks cywilny,
b) Kodeks postępowania cywilnego,
d) Ustawa o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych,
e) Prawo łowieckie,
f) Prawo geodezyjne i kartograficzne.
a) Ustawa o lasach,
b) Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych,
c) Prawo o ochronie środowiska,
e) Ustawa o ochronie przyrody,
f) Ustawa o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków pochodzących z Unii Europejskiej
g) Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku,
h) Kodeks postępowania administracyjnego.
a) Kodeks karny,