Nadzór powierzony

nad gospodarką leśną w lasach prywatnych w Polsce to mechanizm prawny, w którym starosta (właściwy dla danego obszaru) powierza prowadzenie spraw z zakresu nadzoru nad gospodarką leśną w lasach niestanowiących własności Skarbu Państwa nadleśniczemu Lasów Państwowych. Podstawą prawną jest przede wszystkim Ustawa o lasach z dnia 28 września 1991 roku, w szczególności jej art. 5.

Nadzór ma charakter przedmiotowy i polega na możliwości władczego wkraczania w działalność właścicieli lasów w celu korygowania ich działań, aby zapewnić prawidłową gospodarkę leśną. Ma to na celu zachowanie zasad powszechnej ochrony lasów, trwałości ich utrzymania, ciągłości i zrównoważonego wykorzystania wszystkich funkcji lasów oraz powiększania ich powierzchni.

Zadania starosty w zakresie nadzoru nad lasami prywatnymi są zadaniami z zakresu administracji rządowej. Starosta może powierzyć te zadania nadleśniczemu w drodze porozumienia, przekazując jednocześnie środki finansowe na ich realizację.

Nadleśniczy, po powierzeniu mu nadzoru, prowadzi sprawy w imieniu starosty, w tym wydaje decyzje administracyjne w pierwszej instancji. Do praktycznych obowiązków często należy m.in. cechowanie drewna (potwierdzenie legalności) oraz doradztwo dla właścicieli lasów. Lasy Państwowe zobowiązane są również do służenia radą i pomocą prywatnym właścicielom lasów w prowadzeniu gospodarki leśnej.

Porozumienia zawierane pomiędzy starostą a nadleśniczym określają szczegółowy zakres nadzoru, sposób jego realizacji oraz wynagrodzenie.