Nadzór ustawowy

Zgodnie z Ustawą o lasach, głównym organem odpowiedzialnym za nadzór nad gospodarką leśną w lasach prywatnych jest starosta (Ustawa o lasach z dnia 28 września 1991 roku, art. 5).

Nadzór ten ma charakter przedmiotowy, co oznacza, że odnosi się do działań i zabiegów gospodarczych prowadzonych na danym gruncie leśnym, a nie bezpośrednio do właściciela, czy samego obszaru.

Ustawa o lasach nakłada na właścicieli lasów szereg obowiązków, przede wszystkim związanych z prowadzeniem właściwej gospodarki leśnej, opartej na zasadach powszechnej ochrony lasów, trwałości i ciągłości ich utrzymania..

Gospodarowanie w lasach prywatnych jest prowadzone przez właścicieli według uproszczonego planu urządzenia lasu lub decyzji starosty. Dokumenty te określają m.in. wielkość dopuszczalnego pozyskania drewna.

Drewno pozyskane w lasach prywatnych podlega ocechowaniu, a właściciel musi posiadać świadectwo legalności jego pozyskania.

Nadzór polega na możliwości władczego ingerowania w działalność właścicieli lasów w celu korygowania ich działań, pociągania do odpowiedzialności w razie uchybień oraz nakazywania ich naprawienia.

Nadzór ustawowy nad gospodarką leśną w lasach prywatnych jest kluczowy dla zachowania zasobów leśnych i ich funkcji, a jednocześnie stanowi wyzwanie ze względu na specyfikę własności prywatnej i rozdrobnienie